غفلت انبوهسازان از مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان، موجب هدررفت منابع کشور شده است
غفلت انبوهسازان از مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان، در بخش ساختمانی کشور (اعم از ساختمانهای مسکونی و اداری) موجب هدررفت بخش عمدهای از منابع کشور شده و اگر این مبحث اجرایی شود میتوان ۴۰ تا ۵۰ درصد مصرف انرژی را کاهش داد.
![](/wp-content/uploads/2023/01/mass-producers-2.jpg)
به گزارش ساختمان آنلاین به نقل از ایسنا، کاهش شدید دما در در کشور تامین انرژی را با چالشهایی مواجه کرد، چالشهایی که میتوان منشا آن را به جز در حوزه شرکت گاز بررسی کرد، اکنون بخش زیادی از انرژی در بخش خانگی و تجاری مصرف میشود، اگر ساختمانها بهینه بوند قطعا تا این میزان با چالش مواجه نمیشدیم.
دولت برای این مساله از سال ۱۳۷۰ تدابیری را لحاظ کرد و مقررات ملی ساختمان مجموعهای ۲۲ جلدی انتشار یافت که بر اساس آن ضوابط فنی، اجرایی و حقوقی لازمالاجرا در طراحی، نظارت و اجرای عملیات ساختمانی اعم از تخریب، نوسازی، توسعه بنا، تعمیر و مرمت اساسی، تغییر کاربری و بهرهبرداری از ساختمان را بهمنظور تأمین ایمنی، بهرهدهی مناسب، آسایش، بهداشت و صرفه اقتصادی فرد و جامعه، ارائه شد، اما بنا به دلایلی همچون عدم انتفاع سازندگان ساختمان این موضوع با گذشت بیش از سه دهه از لازم الاجرا شدن آن، آنطور که باید از سوی آنها وارد مرحله اجرایی نشد.
عایق کاری پوسته خارجی ساختمان (عایقکاری کف، پیلوت، سقف نهایی و دیوارهایی که از یک طرف با فضای خارج و یا فضای کنترل نشده و از طرف دیگر با فضای کنترل شده داخل ساختمان در ارتباط هستند)، نصب پنجره های دو جدارهبا قابهای ترمال برک، چوبی یا UPVC، عایق کاری کانالهای هوا، لوله های تأسیسات و سیستم تولید آب گرم، منبع و… نصب سیستم های کنترل کننده موضعی نظیر شیرهای ترموستاتیک بر روی رادیاتورها، نصب سیستم های کنترل مرکزی هوشمند و مجهز به سنسور اندازه گیری دمای محیط و نصب سیستم های روشنایی و انرژی الکتریکی با راندمان بالا در مبحث ۱۹ مورد توجه قرار گرفته است.
در این روزهای زمستان با وجود تولید و تزریق بیش از ۸۴۸ میلیون مترمکعب گاز در روز به خطوط سراسری، اکنون بیش یک ماه است که روزانه بیش از ۶۰۰ میلیون مترمکعب در بخش خانگی، تجاری و صنایع غیر عمده مصرف میشود که هدررفت منابع، سرمایه و ثروت را در پی دارد. از روزهای دیماه ۱۴۰۱ مصرف روزانه بخش خانگی، تجاری و صنایع غیرعمده بهدلیل سرمای شدید و پایداری هوا نسبت به مدت مشابه پارسال تا ۱۵۰ میلیون مترمکعب افزایش یافته است.
روند صعودی مصرف گاز گویای این است که سرعت مصرف از تولید پیش گرفته و باید از هم اکنون تدبیری برای این مساله درنظر گرفته شود، در غیر این صورت در آیندهای نه چندان دور دچار چالش خواهیم شد، یکی از راهکارها بهینهسازی مصرف انرژی است.
در این شرایط مسوولان ناظر باید توجه بیشتری به هدررفت انرژی در کشور داشته باشند و با اتخاذ تدابیر مانع از شرایط ناپایدار شوند، اجرای مبحث ۱۹ امری ضروری و اجتنابپذیر است، در شرایطی که دولت نیز تصمیم به افزایش تعرفه مکشترکان پرمصرف کرده این مهم پر رنگتر میشود. بار کاهش مصرف انرژی نباید صرفا روی مشترکان باشد، نهادهای مسئول نیز باید در اجرای قوانین موجود جدیت بیشتری را به خرج دهد تا مشترکان با در اختیار داشتن خانههای استاندارد، با قبوض نجومی گاز نیز مواجه نباشند.